De Vrijheid is Nabij & Burnout | Juni 2022 - Week 23

Gepubliceerd op 6 juni 2022 om 15:40

Hey lief mens!

 

Whahaha, ik was zomaar vergeten om de blog post van vorige week te schrijven en te plaatsen! De maandag was er, toen ging het voorbij, en ik heb er gewoon helemaal niet meer bij nagedacht! Ach ja, kan gebeuren. Ik ben er deze week weer! 

 

We zitten in de laatste meters van het studiejaar en ik ben de vrijheid al volop aan het anticiperen. De meeste blijdschap komt vaak uit het uitkijken naar datgene waar je naar uitkijkt, toch?

 

Over 3 weken lever ik mijn scriptie in. Twee dagen daarna heb ik mijn laatste tentamen. Daar houd ik mijn oog op. Daar kijk ik naar uit. Dat zijn de twee zinnetjes die zich maar herhalen in mijn hoofd. Nog even volhouden, No. 

 

Ik wil wel weer gaan ranten over hoe onderprikkelend mijn studie is, maar dat weten jullie vast wel. Ik dacht altijd dat ik studeren superleuk zou vinden, nou dat valt tegen. Studeren ben ik echt gaan zien als middel tot mijn ideale leven, niet de bestemming. Unfortunately I'm not really enjoying the journey, whahaha. 

 

Omdat ik best wel een zwart-wit denker ben, heb ik mezelf tot vorige week niet de vrijheid van de zomer laten anticiperen. Ik dacht: "Nu moet ik nog doorbikkelen, dan mag ik blij zijn." Maar waarom mag ik dan pas blij zijn met mijn (aankomende) vrijheid? Het is toch superhandig dat we als mens ons brein voor de gek kunnen houden en dat gevoel nu al laten voelen? Dus dat ga ik doen!

 

Voor nu heb ik niet heel veel meer te melden over mijn eigen leven, behalve dat deze ontdekkingen nog verder uitgedacht moeten worden om ze echt tot uitting te laten komen. Ik ga veel journalen in de komende tijd.

 

Voor nu: over naar de almost-burnout content!

 

Burnout

Ik heb mijn burnout gehad in 2018. Denk ik.

 

In mijn geval was het zo'n sluimerende burnout. Een algehele staat van zijn dat zich hopeloos, moe, gespannen en down voelde. Ik ben ervan overtuigd dat "in een burnout zitten" niet de enige ernstige situatie is wat betreft je opgebrand voelen. Die 10% voor een volledige burnout zijn ook al vreselijk (als er überhaupt een 100% burnout bestaat). 

 

Ik heb jarenlang op mijn reserves gelopen. In die jaren heb ik ook veel aan persoonlijke ontwikkeling gedaan. Helaas voelde dat meer als mijn kop boven water houden en mijn adem inhouden tot ik bij de eindstreep was (een vakantie of een periode zonder deadlines), dan als een voldoenende vorm van groei.

 

Hoe burnout voor mij voelde was als een verwijdering van jezelf. Een discrepantie tussen wie je wilt zijn en hoe je wilt dat je leven is, en de huidige situatie. Je wordt of over- of ondervraagd en hebt niet de kracht meer om voor jezelf op te komen. Je denkt dat dit is hoe het hoort. Dit is wat je hoort te doen en dit is hoe je je moet voelen. "Iedereen is weleens moe, toch? Stel je niet zo aan."

 

Ik ben het daar niet mee eens.

 

Stop met de lat op een onhaalbare hoogte leggen

Ten eerste mag je je realiseren dat de 40-urige werkweek niet haalbaar is voor sommige mensen. En dat hoef je niet te verklaren of te verantwoorden. Je bent gewoon mens, en je bent goed genoeg zoals je bent. Je doet je best. Als je nu iets doet waardoor je je niet goed voelt, besef je dan dat het niet haalbaar is. Dat het niet duurzaam is. Dat je dit niet de rest van je leven kunt en wilt doen. En dat mag je energie geven om wel voor jezelf op te komen en de regie over je leven weer terug mag pakken.

 

Er was eens een schrijver die zei (ik weet even niet meer wie): We zijn vaak niet ongelukkig door wie we op dat moment zijn, maar door de standaarden waarmee we ons vergelijken.

 

Daaruit lees ik: Je bent al goed genoeg! Als je een aantal gedachtetjes uitwisselt voor andere, accepterende, gedachten, kun je al zoveel meer vrijheid ervaren.

 

Ga grenzen stellen

Ik zeg expres niet: "Leer grenzen stellen", want dat kun je al. Iedereen kan de woorden uit hun mond krijgen. Het ding is dat je het moet gaan doen, en met de gevoelens moet gaan omgaan die bij grenzen stellen komen kijken. Dat hoef je niet te leren, dat moet je gewoon gaan doen. En door het te gaan doen word je er steeds beter in. 

 

Ik ben ook gestopt met mezelf verklaren aan anderen. "Ik kan zaterdag niet werken." "Hoezo niet dan?" "Gewoon, ik kan gewoon niet, dus we zullen er omheen moeten werken." Wie kent deze gesprekken uit groepswerk niet? Het is zo herkenbaar dat het pijnlijk is en onbegrijpelijk dat niet iedereen deze processen al op zijn duimpje kent.

 

Voor de overthinkers in the audience: laat je innerlijke criticus even varen. "Wat ga je met die tijd doen dan? Waar stel je grenzen voor? Jij kunt toch bijdragen, dan moet je dat toch gewoon doen? Ze nemen je toch niet serieus." Stop it. Het stemmetje mag blijven praten, maar handel ondanks dat. Grenzen kunnen stellen is goed voor iedereen, altijd. Oefen en maak fouten. Als je in beweging blijft in jouw eigen voordeel, ben je goed bezig. 

 

Sprinkel leuke activiteiten door de dag

Soms kun je niet verder dan een dag kijken als je bijna in een burnout zit. Dit gevoel herken ik zo erg, en ik heb het nog steeds wel. 

 

Mijn advies hiervoor is: doe iets wat je leuk vindt en doe het kort. Of maak iets wat je al moet doen een klein beetje leuker door iets toe te voegen.

 

Voeg karamelsiroop toe aan je koffie, zet een paraplutje in je glaasje fris, zet een liedje op en blèr heel hard mee. Kort, maar krachtig.

 

Een hele goede activiteit die echt wonderbaarlijk veel helpt is dansen. Het maakt je lichaam weer wat flexibeler en het brengt je even uit je hoofd. Iedere keer dat ik dans, voel ik de ruimte in mijn lichaam groter worden. Voel ik mezélf groter worden. 

 

Schrijfoefeningen

Ik heb voor deze week een aantal vragen bedacht waar je over kunt nadenken: 

  • Wat betekent werk voor jou? Is jouw werk betekenisvol voor je?
  • Kun je al je kwaliteiten kwijt in je werk?
  • Als je ja zegt ergens op, waar zeg je dan nee tegen? 
  • Welke standaard waarmee je jezelf vergelijkt, dient jou niet meer?
  • Wat zou je doen als je unapologetically (onbeschaamd) jezelf mocht zijn in je werk?

 

Ik hoop dat dit je heeft geholpen en laat me vooral weten hoe het met je gaat!

 

Waar zal ik het volgende week over hebben? 

  • Mijn ideale weekly reset
  • Imposterism: wat is het? 
  • Mijn haat-liefde verhouding met vakanties (thuis en op vakantie gaan)

 

Tot volgende week en succes met wat je gaat doen!

 

Liefs, Noa 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.