Herstel na Gebrokenheid & Introvert Zijn | Januari 2022 - Week 4

Gepubliceerd op 24 januari 2022 om 19:27

Hey lief mens!

 

Het onderwerp waar het meest op gestemd was, was: hoe ik weet dat ik introvert ben en hoe ik dat ervaar. Yayy, leuk!

 

Eerst even een persoonlijke update:

 

Mijn derde week van het jaar zat vol... dingen. Laten we het zacht uitdrukken! Deze week testten ik en mijn vriend positief op covid, was ik ongesteld (worth mentioning), en overleed mijn opa. Maar ik heb ook een ontdekking gedaan en een gesprek gehad die mijn hele emotionele beleefwereld heeft veranderd. 

 

Dit is het eerste overlijden in mijn directe familie, dus het brengt veel nieuwe gevoelens met zich mee. Hij had een lange lijdensweg, dus mijn oma heeft een dubbel gevoel van opluchting en verdriet. Hij heeft vrede nu, hij heeft geen pijn meer. Hij is thuis <3

 

Gesprek met mijn vader

De dag van mijn opa's overlijden was heel emotioneel. Om hem, maar ook daar omheen. Ik heb een gecompliceerde familie en heb de afgelopen 3 jaar heel veel verwerkt over mijn gezin en familie. Het gesprek wat ik had heeft veel geshift in mij.

Ik zal even vertellen in wat voor gezin ik ben opgegroeid, voor context. Ik heb 1 broertje van 18, twee zusjes van bijna 14 en ik ben zelf 21. Mijn ouders zijn bij elkaar, ze zijn 47 (papa) en 45 (mama). De ouders van mijn moeder zijn nog bij elkaar en ze heeft 3 zussen. De ouders van mijn vader daarentegen zijn niet meer bij elkaar. Allebei zijn ouders zijn hertrouwd. Mijn stiefopa is afgelopen zaterdag overleden. Het originele gezin bestond uit mijn vader en mijn tante, met wie ik een hele goede relatie had. Zij hebben in totaal nog 4 halfbroertjes en zusjes, twee van beide kanten.

 

Okee, dat was waarschijnlijk al veel om te behappen, dus ik zal nu maar gewoon gaan vertellen! Op de dag van het overlijden was ik veel aan het journalen. Ik was onder andere aan het journalen over mijn vader en zusjes. Ik ontdekte dat ik iets jarenlang niet geaccepteerd had, omdat ik daar niet klaar voor was. En precies op die dag dat ik die ontdekking deed, deed mijn vader ook een ontdekking. Toen hij dit met mij deelde, voelde ik zo veel herkenning tussen zijn verhaal en mijn verhaal. Ik twijfelde om mijn verhaal ook te delen (het voelde een beetje als opa's dag), maar ik ben zo blij dat ik het gedaan heb. Het was een gesprek waar ik al jaren op aan het wachten was. Hij zei dat hij me echt zag en sorry dat hij me heeft veroordeeld. Ik voelde echt weer de ruimte om mezelf te zijn, om al mijn rollen in de familie te omarmen en te belichamen op mijn manier.

 

Ik kan niet alles vertellen in verband met privacyredenen, maar man... ik wilde het toch delen want het was zo'n bijzonder moment voor mij. Zo'n dag is zo dubbel. Alle emoties komen naar boven en alles komt op tafel. Open for us to love and heal. 

 

Okee, dat was mijn onwijs speciale moment met mijn vader/ouders, laten we over gaan naar introvertheid en mijn reis daarin, zoals verzocht!

 

Hoe ik weet dat ik introvert ben

Als ik kijk naar mijn kindertijd en mijn vriendschappen van toen, kan ik zeggen dat ik altijd neigde naar het hebben van één beste vriendin. Dat was voor mij al een signaal dat ik geen mensen-mens was. Mijn moeder zei altijd: "Je keek altijd eerst de kat uit de boom" en dat is zeker waar. Ik houd ervan om eerst af te tasten, dan gelijk een gesprek met iemand aan te gaan. En ook al doe ik dat, duurt het even voordat ik mijn echte zelf laat zien.

Mijn introvertheid werd niet altijd geaccepteerd. Er werd bijvoorbeeld vaak voorgesteld om een groepsactiviteit te gaan doen. Mijn verzet daartegen en complete onverschilligheid was nog een groot signaal dat ik geen extravert ben. "Je zou echt naar dat kamp moeten gaan!" No thanks. Misschien ooit naar schrijverskamp, waar je allemaal most of the time een rustig plekje opzoekt en gaat schrijven, maar geen sport&spel-kamp voor mij. 

 

Hoe ik ermee omga

Ik denk wel dat ik soms de energie kan hebben van een extravert persoon. Ik kan erg enthousiast zijn! Maar ik zie daarin wel een verschil in gedrag tussen introvert en extravert. Een blije extravert zoekt mensen op. Een blije introvert kan uren vrolijk praten over waar zij nu mee bezig is. Daar hoeven niet per se mensen aan te pas te komen. Ik denk dat een introvert helemaal op kan gaan in iets waar ze gepassioneerd over is. Dat vind ik mooi. Dat is ook hetgene wat ons energie geeft. Ik weet dus dat ik qua energie op moet letten dat ik genoeg plusjes in mijn emmer heb. Genoeg fijne druppels water, zodat mijn cup overstroomt en ik daarmee andere mensen hun cup ook kan vullen. 

Ik moet er ook wel bij zeggen dat mijn ervaring beïnvloedt is door mijn hoogsensitiviteit. Ik zorg namelijk ook dat ik niet al te veel in menigten ben en ga dus ook nooit op zaterdag shoppen. (Een enkele keer misschien, als ik echt iets nodig heb.) Ik geniet onwijs van het thuiszitten en mijn eigen dingetjes doen.

 

Wat ik wel moeilijk vind, is dat er een stempel op het hoofd van een introvert wordt geplaatst. Wetenschappelijk gezien staat er: "Jij hebt minder kans om succesvol te worden dan een extravert." And I'm not liking it. Ik vind het ook niet waar. Want, wat is jouw definitie van succes? Dít is de reden waarom introverten zich soms schuldig voelen voor wie ze zijn, omdat ze volgens de samenleving's definitie van succes minder succesvol zijn dan extraverten. Maar dat is niet nodig. Introverten worden de schrijvers, de behind-the-scenes workers, de cameravrouwen in plaats van de actrices. Of ze worden wel actrices maar vinden de interviews echt verschrikkelijk! Iedere introvert is introvert op zijn manier.

Introverten hebben denk ik ook minder bevestiging nodig van de samenleving of ze succesvol zijn of niet. Zij hebben de status die het geeft minder nodig, omdat ze daar minder behoefte aan hebben. Het geeft hen niet dezelfde voldoening als extraverten. (En dan praat ik hier over de gemiddelde introvert en extravert, maar niemand is de gemiddelde introvert of de gemiddelde extravert.) Het is handig, maar het hoeft niet. Dat merk ik in mezelf, dat ik dat helemaal prima vind. Ik heb mezelf prima vermaakt in het schrijven van mijn blog in de beginjaren, terwijl dat helemaal niet zoveel ogen trok. En dat was prima!

 

Ik kan dus onwijs genieten van mijn passies, en mijn passies zijn genoeg voor mij. 

 

Daarbij zorg ik wel dat ik proactief genoeg ben zodat ik soms kan vragen om wat ik nodig heb of graag zou willen. Assertieve introverten bestaan ook!

 

Anyways, hoe ervaar jij het om introvert te zijn?

 

De onderwerpen waar ik nu aan zit te denken voor volgende week zijn: 

  • Mijn ervaring met het onderwijs & mentale gezondheid
  • Hoe mijn droom om te ondernemen ontstond
  • Over mijn PTS(S) en diagnoses

 

Tot volgende week!

 

Liefs, Noa Joy


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Moniek
8 maanden geleden

Mooi geschreven en iedereen in z'n waarde gelaten. Leuk en interessant om te lezen Noa, en je op deze manier een beetje beter te leren kennen. Groetjes

Noa Joy
8 maanden geleden

Dankjewel voor je berichtje en leuk dat je het gelezen hebt en het interessant vond! Liefs van Noa